Voor de meeste honden is het geen probleem, integendeel, de meeste honden zijn er zot van: zwemmen! Maar niet zo voor Paulinetje: water is nooit haar beste vriend geweest, maar dat begint stilaan te beteren. Met veel geduld en voldoende moivatie opwekken voor haar dummy gaan we er komen! Geniet van het filmpje
Het zal je hond maar zijn
Huisdieren die ravage aanrichten in de woonkamer, de keuken op stelten zetten of de tuin overhoop halen. Een viervoeter die de zetels aan flarden bijt, kasten afbreekt of bezoekers bespringt. Het zal je hond maar zijn! Ongeveer de helft van de Vlaamse gezinnen leeft dag in dag uit samen met één of meerdere honden. Hoewel de hond de beste vriend van de mens zou moeten zijn, blijkt dit niet altijd het geval. Probleemgedrag kan de vriendschap danig op de proef stellen en het samenleven onmogelijk maken. Heel wat baasjes zitten met de handen in het haar en zijn wanhopig op zoek naar een oplossing.
In ‘Het zal je Hond maar zijn’ gaan professionele gedragstrainers Geert De Bolster, zijn dochter Lindsey, Sofie Callens en David Pithie geen uitdaging uit de weg om met moderne en beproefde trainingsmethodes het evenwicht tussen hond en baas te herstellen. Ze gaan hierbij niet alleen uit van het gedrag van de hond, maar ook van de aanpak van de baasjes. Het wangedrag wordt geanalyseerd en systematisch aangepakt, en de baasjes en hun honden worden begeleid tot alle problemen van de baan zijn. Met een nauwkeurig uitgestippeld stappenplan en een flinke dosis geduld trekken Geert, Lindsey, Sofie en David ten strijde. Ze observeren het gedrag van hond en baas en grijpen in wanneer het fout loopt. De training stopt echter niet wanneer de gedragsexperts de deur achter zich dicht trekken. De baasjes krijgen een camera op zak en registreren zelf de vorderingen die hun viervoeter al dan niet maakt. Maar zijn zij zelf ook bereid om hun gedrag bij te schaven in het belang van de hond?
Vanaf woensdag 14 september om 20.45
Paulinetje leert manken: the movie!
Improving your training skills: een weekje brainstromen met Kay Laurence
Deze week verblijf ik in Groot-Brittanië (want er is echt wel een verschil tussen Engeland, Wales en Schotland
), voor een weekje clickertraining onder leiding van dé Kay Laurence.
Vol verwachtingen ben ik afgelopen dinsdag aan de workshop begonnen: 5 dagen lang beroep kunnen doen op de kennis van Kay Laurence en van haar kunnen leren en bijleren leek me gewoon het einde. Maar, ik moet toegeven dat ik mijn verwachtingen snel heb moeten bijstellen. Al snel bleek dat we niet zomaar wat gingen trainen of dat we typische trainingsproblemen zouden aanpakken, daar heeft Kay haar buik meer dan vol van denk ik… In plaats van de verwachte training kregen we een aanal stellingen voorgeschoteld:
- Heeft de click echt een invloed op het uitgevoerde gedrag? Is de clicker wel een versterker of is het eerder een manier om informatie aan de hond te geven? Zal de hond anders reageren wanneer hij enkel beloond wordt met een snoep (dus geen click en geen stem) dan wanneer hij beloond wordt met een click en een snoep?
- Heeft het geven van een jackpot wel het effect dat we ervan verwachen?
- Zal de hond anders reageren wanneer hij zijn beloning op een mechanische wijze krijgt dan wanneer hij ze op een sociale manier krijgt?
- Kan de hond echt een voorkeur vertonen voor 1 van de 2 verschillende soorten beloning (vb. kip en droge koekjes) en op basis daarvan discrimineren?
Al deze stellingen werden in de mate van het mogelijke getest. De resultaten waren verrassend: niks is wat het lijkt… De testgroep is natuurlijk klein en dus zou je kunnen zeggen dat de resultate irrelevant zijn, maar Kay heeft uiteraard al meerdere honden deze testen laten uitvoeren en blijkbaar zijn de resultaten verrassend gelijklopend.
Deze morgen heb ik kennis mogen maken met microshaping. Zoals het woord zelf zegt is dit gedrag shapen door het gedrag in zeer kleine stukjes op te delen en te belonen. Het heeft me nogmaals doen inzien dat ikzelf veel te snel vooruit wil gaan met Pauline terwijl ze er niet klaar voor is. Kleine stapjes en grote resultaten boeken, daar gaat het over: one small step voor Sofie, but a giant leap fo Pauline….
Kay legt heel sterk de nadruk op het feit dat een hond keuzes moet leren maken: hij moet verschillende mogelijkheden hebben om te reageren op een prikkel.We weten intussen dat wanneer een hond in staat is om keuzes te maken, véél minder zal geneigd zijn om terug te vallen op zijn instincten (‘Zal ik kijken naar mijn baasje of toch maar naar die grote hond uitvallen?’). Allemaal gemakkelijk gezegd, maar hoe leer je een hond keuzes maken? Kay Laurence is op dat vlak toch wel een kei als ik eerlijk mag zijn.
Opmerkingen over Pauline:
- wanneer ze te veel tijd heeft gaat ze onder andere ‘supersticious behaviour’ vertonen: gedrag dat volgens de hond moet vertoond worden om een beloning te krijgen. Met andere woorden: de hond maakt een ketting van vb. 3 gedragingen terwijl je enkel het laatste gedrag wil zien.
- Haar begroetingsgedrag naar mensen toe (degenen die Paulinetje kennen weten wat ik bedoel
), is meer dan waarschijnlijk te wijten aan het feit dat ze tijdens haar socialisatieperiode door te veel mensen begroet is geweest en dat zij zelf te veel mensen heeft mogen begroeten. Voor Pauline is elke persoon die ze ziet superleuk, fantastisch, geweldig, een nieuwe speelkameraad,… terwijl het tegendeel ook waar kan zijn. Om dit gedrag af te leren moet Pauline…inderdaad: keuzes leren maken.
Dankzij de tips van Kay heb ik samen met Pauline een gigantische sprong voorwaarts gemaakt in de ‘Pootje pijn?’-oefening (filmpje volgt later
)
Morgen is het de laatst dag van deze workshop. Ik zal er met gemengde gevoelens op terugkijken: soms een beetje irrelevant voor mij (op dit moment, over 20 jaar zeg ik waarschijnlijk iets anders), soms een ‘ahaaaa’-gevoel, soms een ‘nu ben ik echt niet meer mee’-gevoel…
Vanaf maandag jachtworkshop met de clicker (uiteraard, hoe anders…?)
Je hond leren zitten met de clicker
Clickertraining is een fantastische manier om je hond een gedrag aan te leren. Jammer genoeg gaat men er al te vaak van uit dat het er niet toe doet wanneer en waarom er geclickt wordt. Gevolg: honden worden kapot geclickt… Als je dus gebruik wil maken van deze trainingsmethode, laat je dan steeds bijstaan door iemand die ervaring heeft met deze techniek en je kan inwijden in de geheimen van clickertraining.
Veel plezier met onderstaand filmpje!
Casper – bruine labrador, slechts 7 maanden oud – wandelt perfect aan de leiband!
Voor wie zich afvraagt waarom ik zo zot ben van mijn Paulinetje…
Ik kan het alleen maar beamen!